Fiołek trójbarwny

Roślina roczna lub dwuletnia. Kwitnie od maja do października. Wy­stępuje w rozproszeniu, a nawet stosunkowo często na polach, łąkach, miedzach, pastwiskach, piaszczyskach, skałach i ugorach od nizin po pogórze. Rośnie w strefie umiarkowanej Eurazji; wschodnią granicą jego zasięgu jest Ałtaj, północno-zachodnią Indie, południową ?-Morze Śródziemne, a północną ? Islandia.

Zbiera się kwitnące ziele (Herba Violae tricoloris) bez dolnej części łodygi. Suszy się rozpostarte cienką warstwą w miejscu cienistym i prze­wiewnym. Można również suszyć w suszarni w temperaturze do 40 °C. Należy uważać, aby podczas suszenia materiał ponownie nie wilgotniał, traci bowiem wówczas swą barwę, a przypuszczalnie również sku­teczność. Surowiec jest bezwonny i ma smak słodkawy, śluzowy. Za­wiera saponiny, fiawony (np. rutynę), ester metylowy kwasu salicylo­wego i barwnik wiolaninę. Działa wykrztuśnie, napotnie i moczopędnie oraz wzmaga przemianę materii.

Ziele fiolka trójbarwnego stosuje się do wewnątrz w postaci odwaru lub jako składnik wielu mieszanek ziołowych przy nieżytach dróg od­dechowych, nieżytach pęcherza moczowego, zaburzeniach w wydalaniu moczu na skutek przerostu gruczołu krokowego, a także w celu pobu­dzenia przemiany materii przy chorobach .gośćcowych. Zewnętrznie używa się odwaru do płukania gardła, jak również do okładów i kąpieli przy różnych wysypkach. Zaleca się jednak zachować ostrożność, po­nieważ u osób o wrażliwej skórze mogą wystąpić wysypki uczuleniowe. Surowiec pozyskuje się wyłącznie z roślin dziko rosnących.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.